skip to Main Content

Het pastoraal team stelt zich aan u voor:

Pastoor André Goumans
pastoorgoumans@parochiesintmaarten.nl

Mensen dichterbij God en God dichterbij mensen brengen is de rode draad in mijn pastoraat. Dankbaar voor het vertrouwen dat mensen bij voorbaat schenken zoek ik graag naar hoe het verhaal van Jezus rijmt op ons eigen levensverhaal. De kwetsbaarheid van het leven herkennen in het perspectief van geloof hoop en liefde is steeds een uitdaging. Ik hoop dat het verhaal van Jezus, de Levende, mensen van alle generaties blijft verbinden. Als pastoor en teamleider probeer ik de voorwaarden voor dit samen-kerk-zijn te waarborgen

Mijn naam is André Goumans. Ik ben geboren op 23 april 1953 in Venray. Na de middelbare school in mijn geboortedorp heb ik theologie gestudeerd aan de HTP in Heerlen. Daar ben ik afgestudeerd in de pastoraalliturgie met een onderzoek naar de verrijzenisthematiek in de uitvaartliturgie.

Van jongs af aan wilde ik graag priester worden. Een roeping die tijdens de studie en vooral tijdens de stageperiode nog meer rijpte. Op 5 september 1981 ben ik door mgr. J. Bluijssen tot priester gewijd in de Kerk van Onze Lieve Vrouw ter Eik in Meerveldhoven. Drie jaar heb ik in Veldhoven gewerkt totdat er een beroep op me werd gedaan om het pastoraal team te versterken in de Ontmoetingskerk in Nijmegen-Dukenburg. Daar werd ik als teamlid verantwoordelijk voor liturgie en katechese.

Op 16 mei 1993 ben ik benoemd tot pastoor van de St. Jozefparochie in Noordwijkerhout. Op 2 december 2001 ben ik ook tot pastoor van de St. Victorparochie benoemd. Op dit moment ben ik pastoor van heel Parochie Sint Maarten. Ik ben heel gelukkig dat ik in deze vitale en hartelijke geloofsgemeenschappen mag werken.

Ik vind het boeiend om te luisteren naar het levensverhaal van mensen en om te zoeken naar hoe je dat verbindt met het verhaal van Jezus van Nazaret. En ik vind het wonderlijk om te ontdekken dat mensen in de kontekst van wat de kerk voor hen mag betekenen hun hart vaak op de tong hebben liggen. Dat je als pastoor zo gauw de binnenkant van een mensenleven mag horen, dat is ontroerend en dat geeft me telkens weer een stimulans. In de loop van de jaren heb ik ontdekt dat kwetsbaarheid een sleutelwoord is in mijn pastoraat. En dat vertrouwen een ander woord voor geloven is: vertrouwen in mensen, in wat ze kunnen betekenen voor elkaar en hoe je daarmee gemeenschap opbouwt en vertrouwen in God, in hoe de Eeuwige ons bestaan draagt. Dat mag ik als voorganger ook vaak vieren in weekend liturgie en op cruciale momenten in persoonlijk leven. Ik hoop met mijn werk een steentje bij te dragen aan de binding tot een kerkgemeenschap van mensen die alle generaties omvatten en die in het voetspoor van Jezus willen gaan.

Pastor Peter Owel
pastorowel@parochiesintmaarten.nl

‘Goed Nieuws’ vormt voor ons als pastoraal team de missie van de Sint Maarten parochie. Ik hoop daar een positieve bijdrage aan te leveren door Gods nabijheid te vieren in de sacramenten; door zijn stem te ontdekken in de Schriften en door nabij te zijn waar mensen zoeken naar steun en houvast voor het leven. Zodat we met elkaar het geschenk van het leven kunnen vieren zoals Jezus dat heeft gedaan en iets van Gods liefde zichtbaar maken in het leven van alledag.

Pastor Peter Owel, in 1988 door mgr. Bär tot priester gewijd. Vóór zijn verantwoordelijkheid voor de parochies St. Pancratius in Sassenheim en St. Matthais in Warmond was hij zes jaar werkzaam in de parochie van de H. Nicolaas in Nieuwveen. “Na de fusie zijn er maar liefst zeven voormalige parochies samengevoegd tot één grote St. Maartenparochie! Gelukkig willen veel vrijwilligers zich inzetten voor een levendige parochie, waar het geloof gevierd en uitgedragen wordt,” aldus pastor Owel.

  Marion Claassens
pastorclaassens@parochiesintmaarten.nl

De onmisbare groep vrijwilligers stimuleren en ondersteunen om hun eigen parochie uit te bouwen tot een gemeenschap waar velen zich thuis voelen. Door gesprekken en activiteiten proberen om de harten van parochianen, jong en oud, nog meer open te stellen voor de liefde van God. Doorgeven wat mijzelf zoveel geeft: de kracht van Gods liefde ervaren in het dagelijks leven.

Ik ben Marion Claassens, geboren op 7 september 1964 te Delft. Ik ben getrouwd met Rob en wij hebben twee zoons.Daarnaast studeerde ik theologie aan de katholieke theologische universiteit in Utrecht, uit persoonlijke interesse. Toen ik echter, ter afronding van de studie, anderhalf jaar stage liep in de parochie van Zoetermeer, ontdekte ik dat dit werk nóg mooier is: Heel bijzonder vind ik het, dat een klein pastoraal team altijd samenwerkt met de vele vrijwilligers van een parochie. Die onmisbare groep mensen mag je stimuleren en ondersteunen om hun eigen parochie uit te bouwen tot een gemeenschap waar velen zich thuis voelen. Je ontmoet mensen op hoogte en dieptepunten van hun leven. Je bent de hele dag bezig met wat jezelf ten diepste raakt. En door gesprekken en andere activiteiten mag je proberen om de harten van de parochianen nog meer open te stellen voor de liefde van God. Deze ervaring leidde ertoe dat ik, na het behalen van mijn diploma, in de parochies van Voorburg en Leidschendam ging werken. Daar heb ik zeven jaar gewerkt. Nu werk ik sinds 1 augustus 2015 in de parochie sint Maarten, waar ik dit prachtige werk nog lang hoop voort te zetten met u samen.

 

Diaken Bertijn Prins
diakenprins@parochiesintmaarten.nl

Als diaken van de parochie Sint Maarten hoop ik dat door mijn doen en laten af en toe een beetje zichtbaar mag worden waar het in het Evangelie over gaat. Over dat er Iemand is die een beetje op ons let en het beste met ons mensen voor heeft. Dat ik mag zijn voor de parochie zoals Diegene er is voor alle mensen: present!

Mijn naam is Bertijn Prins en ik ben geboren op 17 juni 1975. Ik ben groot geworden in de bollenstreek en heb op de Don Bosco Mavo te Sassenheim gezeten. Na de Mavo ben ik naar de middelbare Tuinbouwschool Aalsmeer gegaan en heb ik de richtingen bloemen en bloembollenteelt gevolgd. In deze sector ben ik jarenlang werkzaam geweest en het is vooral het buitenwerk wat mij mede op het spoor gezet heeft van het werk wat ik nu doe.

Toen ik een jaar of 19 was ben ik richting het Ariensconvict gegaan om de priesteropleiding te volgen. Dit was echter van korte duur. Wonen in de stad, studeren aan de universiteit was niet echt een wereld waar ik voor gebouwd was toen. De theologie had mij echter wel te pakken en ben hier nadat ik het seminarie verlaten heb mee doorgegaan. Ik heb mijn diploma’s in pastoraal werk en docent levensbeschouwing gehaald aan de Fontys Hogeschool te Amsterdam. Omdat ik een doe jongen ben heb ik ook onderzocht of ik misschien wel de missie in moest en ben daarom richting Kameroen gegaan. Teruggekomen was de conclusie echter dat ik beter hier kon blijven omdat ik toch wel een hele westerse jongen ben.

Ik heb een aantal jaar voor de klas gestaan en ben daarnaast altijd werkzaam gebleven in de bloembollensector. Uiteindelijk na een aantal jaar lesgeven ben ik teruggegaan naar het seminarie om in eerste instantie voor priester verder te leren. Gaandeweg merkte ik echter dat dit niet mijn weg is en dat in mijn optiek de kerk van vandaag meer gediend is met een Bertijn die diaken is dan met een Bertijn die priester is. Dat ik een diaken ben die alleen is, die bewust gekozen heeft voor het celibaat dat is een denkstap die velen nog maar moeilijk vinden. Voor mij is het een logische stap, het goede antwoord op wat God van mij vraagt.

Ik ben een jongen die de nodige aandacht moet schenken aan zijn lijf. Als ik de hele dag op een stoel zit krijg ik vanzelf rugklachten en alles. Mijn lijf en volgens mij dat van niemand is gemaakt om stil te zitten. Ik sport daarom graag (Kickboksen, Universele gevechtskunst en hardlopen) en het is vaak dat juist in deze setting buiten de kerk, de kerk present kan worden. Het is namelijk in de wereld waarin de diaken zijn plek heeft. Om het met mijn ambtsvisie te zeggen. De diaken brengt de noden van de wereld aan het altaar, maar belangrijker hij brengt de boodschap van het altaar (de boodschap van het evangelie) vooral in daden naar de wereld. Wat die daden zijn? Nou er zijn, net zoals de naam van onze God is: ik ben er zoals ik er zal zijn voor jou.

Verder mag ik graag naar reggae muziek luisteren. Dat is zeg maar mijn gregoriaans, ik ben namelijk van na het Tweede Vaticaans Concillie en helemaal niet groot geworden met het Latijn. Des te meer met Bob Marley en andere vertolkers van God’s bevrijdende boodschap voor mensen. Als u zich dus af vraagt waarom kent hij die Latijnse liederen niet uit zijn hoofd, heeft hij die niet op school geleerd? Ja dat heb ik wel, maar ik versta wat Onze Lieve Heer zegt toch makkeijker in het Nederlands of in het Engels. Zo spreekt God verschillende talen en bij mij is dat o.a. die van de reggae muziek. Reggae is de blikopener van mijn ziel

Back To Top
X